6 ay, 1 yıl süren kemer sıkmalara deneyimliyken…
3 yıldır…
“Ürettiğimi satamayacağım” endişesiyle, işletmenin sürdürebilirliğini sağlamaya çalışmak…
***
Veya…
“Ürettiğini satmakta zorlanacağını” veya “Ürettiğini zararına satacağını” bilerek, üretimin devamı için çabalamak…
***
Üstelik…
Karar alıcıların:
“Talep daha da düşmeli”, “Kredilerde genişleme olmayacak” gibi;
Tüketicinin, “Enflasyon beklentim yüksek”, “Alım gücüm kalmadı” gibi düşüncesi/açıklamalarına rağmen…
***
Ciddi “kemer sıkma” dönemleri, 6 ay, en fazla 1 yıl sürerdi…
Bugünün üreticileri/tüketicileri, krizleri, bu zaman aralığında deneyimlemişti…
***
2.5, 3 yıl “kemer sıkmak” yeni bir tecrübe…
***
Bu tecrübeye olumlu taraftan bakınca:
Bu dönemde ayakta kalanın;
Ve gerekli değişimi/dönüşümü sağlayanın, bundan sonraki dönemlerde düşmesi de zor;
Yaşanılan travmayı “ders almadan” atlatması da...
***
Olumsuzluklar mı? Çoğunlukta…
VELHASIL
Zorlu sürecin uzaması, birkaç yıldır başlayan, “olumlu beklentileri törpüleme” hastalığımızı kronikleştirdi…
***
Örnek çok…
Mesela, Tüketici Güven Endeksi eylülde de geriledi…
2.5 yıldır kümülatifte yaşanan düşüş,
Martın ikinci yarısından itibaren sertleşmişti…
***
Örneğin…
Krizleri önleyen veya krizlerden çıkışı hızlandıran en önemli alan tasarruf kalemiydi…
Şöyle diyor son tüketici anketi:
Yapılan ankette tasarrufa verilen yanıt:
“Gelecek on iki aylık dönemde tasarruf etme ihtimaline ilişkin endeks yüzde 2.6 düşüşle 39.8’e geriledi…”
