Konfor alanından çıkmalı mıyız?

Serbest Kürsü
Serbest Kürsü

Muhammed SATILMIŞ

Yönetim Danışmanı

Grupas Gelişim

Haşlanan kurbağa sendromunu bilirsiniz.
Bir kurbağayı sıcak suya atarsanız bir sıçrayışta kabın dışına çıkar, kendini kurtarır. Ama suyu yavaş yavaş ısıttığınızda haşlanır ve ölür.

Bu hikâye genellikle alışkanlıklar ve yavaş yavaş alışılan olumsuz gelişmeler için anlatılır. İş hayatında çalışılan şirketin veya yapılan işin konforuna kapılmayı da çok iyi anlatır.

Söz konusu konforun sonuçlarını şu şekilde gözlemledim. 10-15 yıl hatta daha uzun süre aynı mekânda, aynı işi yapan insanlara rastladım. İlginç bir şeye daha şahit oldum, bu insanların azımsanmayacak bir bölümü de oldukça mutluydu. Yönetici seviyelerinde daha az olsa da her seviyede benzer örneklere rastlamak mümkün.

Mutluluktan bahsettiğimize göre sorun nedir diyebilirsiniz. Haklısınız, bu durumu da başka bir gözlemimle anlatmaya çalışayım.

Herkes için geçerli olmasa da şirketlerimizdeki cevherlerin keşfedilmeden huzurlu köşelerinde mutluluklarına terkedildiklerini gördüm. Bu, şirketlerimiz, ülkemiz ve hayatımız için inanılmaz büyüklükte katma değerlerin oluşmasından vazgeçmemiz anlamına geliyor. İşte büyük sorun ve israf burada karşımıza çıkıyor.

Ekonomide fırsat maliyeti denilen kavramın bir örneği. Bir insanın potansiyelinden çok daha fazla yararlanma imkânı varken, hem çalışanın hem de bu çalışanın bulunduğu kurumun durumdan memnun vaziyette, ortaya konulan performans ve üretimle yetinmesi hali. Yani potansiyelden mevcut sonucu çıkardığımızda elde edeceğimiz fark. Bu durum her zaman mümkünken, burada anlatmaya çalıştığımız fırsatları dikkate aldığımızda ciddi farkı kastediyoruz.   

Peki, ne yapılabilir?

Bir çalışan kariyerinde en geç 2-3 senede bir yatay veya dikey hareket etmeli. Tüm çalışanlar için bu durumun pratik olmadığı açık. Öncelikle isteyen ve potansiyeli olanlara teşekkür ederek uygun fırsatlar verilmeli. Bir de kendisinin farkında olmayan ve mutluluğu doğal olarak tercih edebilecek arkadaşlarımız vardır, bu kişileri keşfetmek esasında zor değil. Onlara da yol göstermek ve onları teşvik etmek gerekir.

Sonuç ne olur? İnanıyorum ki bu satırları okuyan veya okumayan pek çok kişi gelecekte farklı bir yerde olurlar. Kastettiğim sadece unvan değil; daha çok üretim, daha çok insana liderlik, daha çok fayda ve daha çok mutluluk.

Yazara Ait Diğer Yazılar Tüm Yazılar