“Öğretmen/profesör bizde çok kutsaldır; en çok onlar para kazanır…”

Ferit Barış PARLAK
Ferit Barış PARLAK AYRINTI ferit.parlak@dunya.com

Yıl 1950…

Kore Savaşı…

Kore, dünyanın en fakir ve açlıkla da savaşan ülkelerinden biri…

★ ★ ★

Yıl 1961…

Hükümetin, kimya sanayi başta olmak üzere üretimin temellerini attığı “planlı kalkınma dönemi”…

★ ★ ★

O planın temeli:

Çocukları/gençleri bilime/mesleğe/ çabalamaya/çalışmaya yönlendiren, pratik ağırlıklı “eğitim modeli…”

★ ★ ★

“Hayati ihtiyaçlar” haricindeki…

Neredeyse tüm kaynaklarının gençlerin eğitimine/yurtdışı stajlarına aktarılması…

★ ★ ★

Yıl 1980…

Gelişen beşeri sermayenin, elektronik/otomotiv parçaları başta olmak üzere ağır sanayinin de önemli alanlarında ileri teknolojiyi geliştirmesi…

Uluslararası dev şirketlerin oluşumuna neden olan devlet katkılı teşvik sistemi…

★ ★ ★

Yıl 1990…

O gençler ve teşvik sistemi sayesinde gelişen Kore sanayinin, dış pazarlarda da üretim yapmaya başlaması…

Tüm dünyada Kore markalarının boy göstermesi…

★ ★ ★

Yıl 2000…

“Yabancı TV dizileri” ve “inşaat” gibi “tüketimde” de/“üretimde” de kültürel dönüşümü ters yönde hızlandıracak furyaların başlaması…

VELHASIL…

Yıl 2021…

“Modern Kore” adı altında, gençlerin “üretim”/“tüketim” alışkanlıklarını değiştirecek kültürel müdahalelere rağmen…

Dışsal etkilere/krizlere/pandemiye rağmen…

Güney Kore ekonomisi yoluna devam ediyor…

★ ★ ★

Çünkü…

Hala, devlet kaynaklarının büyük bölümü “eğitimin niteliğine” harcanıyor…  Profesör/öğretmen/öğrenciye kutsal olarak bakılıyor…  “En yüksek maaş” onlara ödeniyor; çabasına göre, siyasetçiden çok daha fazla kazanabiliyor…

Yazara Ait Diğer Yazılar Tüm Yazılar
Bayram… 23 Nisan 2021