Sıkılaşma, “finansman/ borçlanma/tüketimde” değil; verimlilik/ üretimde yaşanırsa…
“Çok sıkılaştık…”;
“Finansmana erişemeyeceğiz…”;
“Finansmana erişemiyoruz…” gibi söylemlerin, çığlığa döndüğü 3 yıl…
★★★
Sıkılaşma adımları başladığında;
Konu/sorun borçlanma ve borçlanarak tüketim olursa, “Bir yolunu buluruz” demiştik…
★★★
Son 1 yılda gelen veriler:
Sıkılaştırıcı önlemlere rağmen, borçlanma/tüketim için bir yolun bulunduğunu doğruluyor…
Aynı veriler:
Üretim/verimlilik için “bir yol bulamama” kararlılığımızı da onaylıyor…
★★★
2023’te “cari açığı artırması nedeniyle” altın ithalatını sınırlayacak karar devreye girdiğinde de ifade etmiş:
“Bir azınlık, bu işin de yolunu bulur, dünya maliyetlerinin çok üstünde de olsa, altın ithalatına devam edilir!...” demiştik…
Sonuç ortada…
★★★
Borçlanma için yol çok…
Örneğin, “MB’nin hafta sonu önlem almaya çalıştığı kredi kartları”…
Şirketlerin (kurumsal kart) kullanımı ve borcu, 2025’i, enflasyonun üzerinde artışla tamamladı…
Kurumsal kart borçları, yıllık yüzde 42 artışla 835 milyar liraya ulaştı…
★★★
Borçlanmada sıkılaşmaya değil genişlemeye neden:
Kamu bankalarının özellikle KOBİ, esnaf ve seçilmiş stratejik alanları fonlaması…
Ve KOBİ’lerin kredi hacmindeki cari büyümenin 2025’te yüzde 48 ile enflasyonu da sollaması…
VELHASIL
Can alıcı diğer bir veri:
Döviz cinsi ticari krediler…
2014 yılında 138 milyar dolar civarında…
2020-2024 arasında 126 milyar doların altında…
2025 sonu mu?
200 milyar doları aşmış durumda…
★★★
Maalesef, sıkılaşmamız gereken yer genişlerken, genişlememiz gereken yer sıkılaşıyor…
Borçlanma, kredi kullanımı ve tüketim genişliyor…
Sıkılaşma üretimde ve verimlilikte yaşanıyor…
