Üretici, “fiyat düşük”; tüketici “yüksek” diyorsa…
Buğdayda da, cevizde de, zeytinde de, meyvede de, sebzede de (vb) sorun aynı…
Fiyatlar için, üretici, “düşük”; tüketici, “yüksek” diyor…
***
Bu sorun nasıl çözülür?
***
2018’de yazmıştım:
“Ceviz…
İthalatçıydık...
Son 10 yılda, bedava verilen arazilere, milyonlarca ‘ceviz fidanı’ diktik...
Meyve almak için, ‘bedava arazide, bedava fidanı dikmek’ yeterli sandık...
Sulamamız, budamamız, ilaçlamamız yani ‘çalışmamız’ gerekliliğini unuttuk...
Sonuç mu?
10 yıl sonra, bugün, ağaçların çoğu meyve vermiyor... Ve kesiliyor...”
***
Bugün…
Bu anlayışın/alışkanlıkların devamı sayesinde, 60 bin ton civarında ceviz üretebiliyoruz…
180-200 bin ton civarında da ceviz tüketiyoruz…
Yani…
İhtiyacımızın 120-130 bin tonluk kısmını ithalat ile karşılayabiliyoruz…
***
Oysa…
Aynı alanda, biraz çabayla, 3-4 kat fazla (diğer ürünlerde de olduğu gibi) ceviz üretimi gerçekleştirebiliriz…
Yani:
Tüm ihtiyacımızı yerli üretim ile karşılayabiliriz…
Şöyle ki:
ABD’de ki çiftçi, çabası ve kullanabildiği teknoloji ile dekar başına 700-750 kg ürün alıabiliyorken;
Biz 200 kg ortalama ile yetiniyoruz…
VELHASIL
Sonuç mu?
Maliyet kıskacındaki psikolojisiyle, verimliliği ikinci plana atan üretici için “üretebildiği ürünün fiyatı düşük”;
Çalışma hayatındaki dengesizlikler ve alımgücündeki düşüş psikolojisiyle yeni kültürler kazanan tüketici için “fiyatlar yüksek”…
(Aracıların yüksek kazancı farklı bir konu…)
***
Neden önemli “kültürel değişim”…
Ceviz örneğiyle devam edelim…
Bir ara arttı ceviz üretimimiz!
Sevindik...
Çok geçmeden ‘gerçekle’ yüzleştik…
Her yıl, on milyonlarca dolarlık cevizin, kaçak yollarla Türkiye’ye sokulduğunu, ‘yerli ürün’ diye tescil ettirilip, piyasaya sürüldüğünü öğrendik...
2018 başında gümrük vergileri düşürüldü...
Kel göründü!
Ceviz ithalatındaki artış yüzde 300’ü aştı!
