“Yüksek fiyatlara rağmen, tüketim artıyor” repliği…
Tüketim harcamalarındaki artış, yıllık bazda yüzde 42’yi aştı…
Enflasyon oranı da yüzde 32…
Yani, yüksek fiyatlara rağmen tüketim artıyor…” demek, yanıltıcı olur…
***
“Kira”, tüketim harcamaları içinde en yüksek paya ulaşmışsa…
Ve…
2020’de kiranın toplam tüketim içindeki payı yüzde 20 iken, 2025 yılında bu pay yüzde 30 seviyesine yaklaşmışsa…
Dahası:
Eğitimin payı, 2020’deki yüzde 1,1’den, bugün, yüzde 1,8’e çıkmışsa…
***
Tüketicinin elinde olmayan nedenlerle gerçekleşen bu verilere dayanarak:
“Fiyatlardaki fahiş artışa ve sıkılaşmaya rağmen, talep kısılamıyor, tüketim artıyor…” denilebilir mi?
***
Dahası:
2020 yılında, toplam içindeki payı yüzde 19 olan gıda ve alkolsüz içecek harcamaları, 2025’te yüzde 17’ye gerilemişse…
2020 yılında, toplam içindeki payı yüzde 6,3 olan mobilya, ev aletleri ve ev bakım hizmetlerinin payı yüzde 5,3’e düşmüşse…
Giyim ve ayakkabının payı yüzde 5,2’den yüzde 4,3’lere gerilemişse…
***
Bu verilere bakıp:
“Fiyatlardaki fahiş artışa ve sıkılaşmaya rağmen, talep kısılamıyor, tüketim artıyor…” denilebilir mi?
***
Enflasyonun çok daha yüksek olduğuna dair, güçlü bir kanı varken, enflasyon/tüketim oranlarını karşılaştırıp, “Fiyatlardaki fahiş artışa ve sıkılaşmaya rağmen, talep kısılamıyor, tüketim artıyor…” denilebilir mi?
VELHASIL
Verimliliği artıran/artıracak harcamaları da, “tüketim harcaması” olarak sınıflandırmak ne kadar doğru ise;
“Eğitim”, “kira”, “sağlık” (ki sağlığın içine sağlıklı gıdadan, spora kadar birçok kalem giriyor/girmeli) gibi harcamaları, “tüketim harcaması” olarak sınıflandırmak o kadar doğru olur…
***
Soru şu:
Büyümenin motorunun “iç talep” değil, “üretim ve ihracat” olması için, mal ve hizmet üretimde verimliliği artırmak tek yol ise; verimliliği artıran/artırabilecek kalemleri, tüketim diye nitelendirmek (eğitim, gıda…) ve kısılmasına seyirci kalmak ne kadar doğru?