26 ülkede iş arayanlar arttı: Bir ülkede oran yüzde 72'yi buldu

Araştırmaya katılanların yüzde 40'ı son 12 ayda aktif olarak yeni iş aradığını belirtti. Bu oran yılın ilk iki çeyreğinde yüzde 37 düzeyindeydi. Buna karşılık çalışanların yüzde 59'u mevcut işinde kalmaya daha yatkın olduğunu söyledi.

Yeni iş arayanların oranı Ruanda'da yüzde 72'ye ulaştı. Tanzanya'da yüzde 65, Zimbabve'de yüzde 64, Uganda'da yüzde 62 ve Kenya'da yüzde 55 olarak ölçüldü. Çin'de yüzde 20, Japonya'da ise yüzde 24'te kalan oran, ülkeler arasındaki belirgin farkı ortaya koydu.

Suudi Arabistan'daki çalışanların yüzde 74'ü ülkelerindeki ekonomik fırsatları çevre ülkelere göre daha iyi değerlendirdi. Birleşik Arap Emirlikleri'nde bu oran yüzde 66, Ruanda'da yüzde 58, Hindistan'da yüzde 48 oldu. Sonuçlar, çalışanların kendi ülkelerine ilişkin algılarını yansıtıyor.

Zimbabve'de çalışanların yüzde 70'i ekonomik fırsatları çevre ülkelere göre daha kötü değerlendirdi. Nijerya ve Uganda'da bu oran yüzde 65, Endonezya'da yüzde 60 oldu. Avrupa'da ise İtalya yüzde 55, Fransa yüzde 49 ve Almanya yüzde 45 ile dikkat çekti.

Araştırmaya katılanların yalnızca yüzde 23'ü ülkelerindeki ekonomik koşulları olumlu değerlendirdi. Ücretlerine kıyasla yaşam maliyetinden memnun olanların oranı yüzde 24, iş piyasasının durumuna olumlu bakanların oranı ise yüzde 26'da kaldı.

Çalışanların yüzde 53'ü görev yaptıkları kuruluşun geleceği konusunda iyimser olduğunu belirtti. Bu oran yılın ikinci çeyreğinde yüzde 57, ilk çeyreğinde ise yüzde 56 düzeyindeydi. Sonuçlar, çalışanların işverenlerinin geleceğine ilişkin beklentilerinde gerilemeye işaret etti.

Çalışanların işe başlama, mevcut işinde kalma veya ayrılma kararlarında en önemli unsur maaş oldu. Yan haklar, iş güvencesi, kariyerde ilerleme fırsatları ve iş-özel yaşam dengesi de tercihleri etkiledi. Ancak çalışanların işlerine bağlılıklarında farklı unsurlar öne çıktı.

İş yerine aidiyet duygusundan memnun olmayan çalışanların yüzde 61'i son bir yılda işini bırakmayı ciddi biçimde düşündü. Aidiyetinden memnun olanlarda ise bu oran yüzde 18'de kaldı. Aradaki fark, çalışanları işte tutmada maaş dışındaki etkenlerin önemini ortaya koydu.

Araştırmaya katılanların yüzde 74'ü çalıştığı kuruma aidiyet duyduğunu belirtti. İşini anlamlı bulmak, yeteneklerini kullanabilmek ve katkılarının takdir edilmesi çalışan bağlılığında öne çıktı. Aidiyet duygusu, işte kalma ve iş değiştirme eğilimleriyle de yakından ilişkili bulundu.

Çalışanların yüzde 39'u üretken yapay zekâyı işinde sıklıkla veya sürekli kullandığını söyledi. Buna karşılık yüzde 67'si, yapay zekânın önümüzdeki 12 ay içinde işini tamamen ortadan kaldırmasından çok az endişe duyduğunu veya hiç endişelenmediğini belirtti.

İş yerinde üretken yapay zekâyı sık kullananların oranı Hindistan'da yüzde 66'ya, Birleşik Arap Emirlikleri'nde yüzde 64'e ulaştı. Endonezya'da yüzde 55 olan oran, Japonya'da yalnızca yüzde 16, Almanya ve Fransa'da ise yüzde 19 olarak ölçüldü.

Türkiye'den araştırmaya katılan çalışanların yüzde 70'i mevcut işinde kalmaya daha yatkın olduğunu belirtti. Son bir yılda aktif olarak yeni iş arayanların oranı yüzde 26 olurken, üretken yapay zekâyı işinde sıklıkla kullananların oranı yüzde 38 olarak ölçüldü.

Ekonomik beklentilerdeki temkinli görünüme rağmen çalışanların kendi yeteneklerine güveni yüksek kaldı. Katılımcıların yüzde 87'si iş yerindeki değişimlere başarıyla uyum sağladığını, yüzde 85'i becerilerini geliştirdiğini ve aynı oranda çalışan yeni iş sorunlarının üstesinden gelebildiğini belirtti.