"Masaya yumruğu değil vizyonumu koyuyorum"

TOBB Mersin Kadın Girişimciler Kurulu Başkan Yardımcısı Fatma TEMEL

Şahsım adına girişimcili­ği bir unvan gibi değil daha çok bir refleks gibi yaşıyo­rum. Risk almayı, yeniden başla­mayı, masaya yumruğumu değil vizyonumu koymayı seçiyorum.

Çünkü kadın olmak, iş dünyasında çoğu zaman iki kat çalışmak anla­mına geliyor ancak yol bununla da bitmiyor. Aynı zamanda iki kat da­yanıklılık, sezgi ve stratejiye sahip olmanız farklı bir ifadeyle her za­man hazır olmanız gerekiyor. Do­layısıyla biz kadınlar iş kurarken yalnızca şirket kurmayız. Bir dü­zen kurarız. Bir sistem inşa ederiz. İnsan yetiştirir, ekip büyütür, kriz yönetir, finans okur, pazar koku­sunu alırız. Çoğu zaman tüm bun­ları görünmez bariyerlerin arasın­dan geçerek yaparız.

Kadının ruhunu kattığı bir ekonomi daha adil ve çevik

Bu yüzden 8 Mart benim için sa­dece bir “kutlama” günü değil aynı zamanda ekonomik gücün kadın­lar tarafından yeniden tanımlan­dığı bir eşiği temsil ediyor. DÜN­YA Gazetesi’nin 46 yıldır Türkiye ekonomisinin nabzını tutan yayın çizgisi içinde kadın girişimciliği­ni merkeze alan bu özel çalışma­sı, tam da bu yüzden kıymetli. Gi­rişimcilik ise benim için sadece bir şirket kurmak değil, bir dün­ya kurma anlamı taşıyor. Türkiye ekonomisi girişimcilikle yükseldi, evet. Ama artık oyunun kuralı da değişti. Kadınların ruhunu kattığı bir ekonomi sadece daha “adil” de­ğil, çok daha çevik, çok daha sezgi­sel ve çok daha sarsılmaz. Kadın girişimci, sadece istihdam yarat­maz dokunduğu her iş modelini de bir kaldıraç gibi toplumsal bir dö­nüşüme çevirir.

Öte yandan bu işin rakamsal verilerine baktığımızda tablo­yu daha net okuyabiliyoruz. 2025 verilerine göre kadın girişimci oranımız yüzde 18,2. Ocak 2026 itibarıyla TOBB verilerinde gör­düğümüz o kıpırtı ve anonim şir­ketlerdeki yüzde 14,1’lik, koope­ratiflerdeki yüzde 26,4’lük kadın imzası bize şunu haykırıyor: Ka­dınlar artık sadece masada değil, masayı kuran iradenin ta kendi­si! Ancak yetmez. O masayı bü­yütmek, o sesi dünyaya duyurmak için daha çok mentora, daha cesur finansal araçlara ve en önemlisi birbirimizin elini tutmaya ihtiya­cımız var.

Şahsım da bu bitmeyen dönü­şümün tam kalbinde, bir kadın gi­rişimci olarak “onja.kobi” ile yol yürüyor. Bizim mutfağımızda “ha­zır reçeteler” yok. Biz, her işletme­ye bir sanat eseri gibi yaklaşıyor, “terzi işi” stratejiler dokuyoruz. KOBİ’ler bu ülkenin omurgasıy­sa, biz o omurgayı Sanayi 4.0 ile ayakta tutan, dijital ve yeşil dönü­şümle modernize eden yol arka­daşlarıyız. Bu nedenle, bizim için başarı sadece bir teşvik dosyası­nın onaylanması değil. Başarı, o kaynağın fabrikada bir makineye, bir kadının istihdamına, bir mar­kanın yurt dışındaki gururuna dö­nüşmesini ifade etmeli.

“Nasıl olur?” sorusuna cevap vermek değerli

Girişimcilik yolculuğum, ilk günden bu yana “Olur mu?” soru­suna değil, “Nasıl olur?” sorusuna odaklanarak ilerledi. Kaynak bul­mak zor olduğunda model geliştir­dim. Kapılar kapandığında alter­natif pazar aradım. Çünkü kadın girişimcinin en büyük avantajı es­nekliği, sezgisi ve kriz anında bi­le strateji kurabilme refleksi. Bu perspektif göz önünde bulundu­rulduğunda girişimciliği bir ce­saret hikâyesi olarak değil, bir so­rumluluk alanı olarak görüyorum.