2027’de asgari ücret 35 bin TL bandında olabilir -Asıl mesele asgari ücret değil, ortalama ücret!

2027 yılına yaklaşırken mil­yonlarca çalışanın gündemin­de yine aynı soru var: Asgari üc­ret ne kadar olacak?

2025 yılında yüzde 30,01, 2026 yılında ise yüzde 27,01 artırılan asgari ücretin, 2027 Ocak ayın­da yüzde 20-25 aralığında artırı­labileceğini öngörüyoruz. Temel tahminimiz, net asgari ücretin 35 bin TL bandında belirlene­ceği yönünde. Mevcut ekonomi politikaları dikkate alındığında yüzde 25’in üzerindeki bir artış sürpriz olacaktır.

Ancak Türkiye’nin asıl sorunu, asgari ücretin kaç lira olacağından çok, milyonlarca çalışanın neden asgari ücret ve ona yakın gelirlerle geçinmek zorunda kaldığıdır.

Son beş yılda asgari ücret ve enflasyon

Türkiye, özellikle 2021 yılından itibaren yüksek enflasyonun üc­retler üzerindeki etkisini yoğun biçimde hissetti. 2022 ve 2023 yıllarında asgari ücrete iki kez zam yapılırken, 2024 yılından iti­baren yeniden yılda tek artış uy­gulamasına dönüldü.

2022 yılı başında net 4.253,40 TL olan asgari ücret, 2023 yılının ikin­ci yarısında 11.402,32 TL’ye, 2024 yılında 17.002,12 TL’ye yük­seldi. 2025 Ocak ayın­da 22.104,67 TL’ye, 2026 Ocak ayında ise 28.075,50 TL’ye çıkarıldı.

Son iki yılda artış oranlarının gerilemesi dikkat çekiyor. Ancak ücret artışlarının düşmesi ile ça­lışanların alım gücünün iyileş­mesi aynı anlama gelmiyor. Ni­tekim 2025 yılında asgari ücret yüzde 30,01 artırılırken, yıl sonu enflasyonu yüzde 30,89 olarak gerçekleşti.

2027’de yüzde 25’in üzerindeki artış sürpriz olur

2026 Eylül ayı itibarıyla yıllık enflasyon yüzde 29,73 seviyesin­de bulunuyor. Enflasyonda ön­ceki yıllara göre gerileme yaşan­sa da fiyat artışları hâlâ yüksek. Hükümet yetkililerinin enflas­yonla mücadele ve fiyat istikra­rına ilişkin açıklamaları ile son iki yıldaki ücret artışları birlikte değerlendirildiğinde, 2027 Ocak ayında yüksek oranlı bir artış beklemiyoruz.

Bizim temel öngörümüz, 2027 yılı Ocak ayında net asga­ri ücretin 35 bin TL bandında belirleneceği yönünde.

2026 yılında uygulanan net 28.075,50 TL üzerinden he­saplandığında yüzde 20 artış 33.690,60 TL’ye, yüzde 22 artış 34.252,11 TL’ye, yüzde 25 artış ise 35.094,38 TL’ye karşılık geli­yor. Net 35.000 TL, yaklaşık yüz­de 24,66 artış anlamına geliyor.

Yılın kalan bölümündeki enf­lasyon gelişmeleri ve Asgari Üc­ret Tespit Komisyonu görüşme­leri sonucu değiştirebilir. 2027 yılının siyasi takvim açısından ta­şıdığı önem nedeniyle seçim ön­cesi dönemde farklı gelir destek­leri de gündeme gelebilir. Ancak böyle bir ihtimal ile Ocak ayında­ki olağan asgari ücret artışını bir­birinden ayırmak gerekiyor.

Avrupa’da asgari ücret taban, Türkiye’de yaygın ücret

Asgari ücretin amacı, çalışanla­rın alabileceği en düşük yasal üc­reti belirlemektir. Başka bir ifa­deyle asgari ücret, ücret sistemi­nin başlangıç noktası olmalıdır.

Eurostat’ın Ocak 2025 verileri­ne göre Avrupa Birliği’nin 27 üye­sinden 22’sinde ulusal asgari ücret uygulanıyor. Aylık brüt asgari üc­ret Almanya’da 2.161 avro, Fran­sa’da 1.802 avro, İspanya’da 1.381 avro, Polonya’da 1.091 avro ve Bul­garistan’da 551 avro düzeyindey­di. Ancak ülkelerin ücret düzeyleri kadar, çalışanların kaçının düşük ücret aldığı da önemlidir.

Eurostat’ın 2025’te yayımladı­ğı, 2022 verilerine dayanan araş­tırmaya göre AB’de çalışanların yüzde 14,7’si ülkelerindeki med­yan saatlik brüt ücretin üçte iki­si veya altında kazanıyor. DİSK-AR’ın 2026’da yayımladığı Tür­kiye araştırmasında ise asgari ücretin yüzde 5 fazlası ve altında kazananların oranı yaklaşık yüz­de 35; yüzde 20 fazlası ve altında kazananların oranı yüzde 42 ola­rak hesaplanıyor.

Bu iki araştırmanın düşük üc­ret tanımları ve veri yılları farklı olduğundan oranlar birebir kar­şılaştırılamaz. Bununla birlikte Türkiye’de ücretlerin asgari ücret çevresinde yoğunlaşması önem­li bir yapısal soruna işaret ediyor.

Düşük ücret, düşük emekli aylığı riski

Asgari ücretin ne kadar artı­rıldığından önce, çalışanların neden bu ücret seviyesinden uzaklaşamadığını da sorgula­mamız gerekiyor.

Düşük ücret yapısının sonuç­ları yalnızca çalışma hayatıyla sı­nırlı kalmıyor. Asgari ücret veya ona yakın ücretlerle çalışanların sosyal güvenlik primleri de ge­nellikle düşük kazançlar üzerin­den yatırılıyor.

Emekli aylığının hesabında prim gün sayısı, sigortalılık süre­si, çalışılan dönem ve aylık bağ­lama sistemi gibi farklı unsurlar etkili olsa da düşük prime esas kazanç, düşük emekli aylığı riski­ni artırıyor. Bugünün düşük üc­retli çalışanları, yarının düşük aylık alan emeklileri olma riskiy­le karşı karşıya.

Emeklilerin gelir düzeyini kalı­cı biçimde iyileştirmek istiyorsak çalışma hayatındaki ücret yapısı­nı da iyileştirmemiz gerekiyor.

Asıl hedef ortalama ücretleri yükseltmek olmalı

Türkiye’de asgari ücret artış­ları diğer çalışanların ücretleri­ni de etkiliyor. Ancak deneyimli ve nitelikli çalışanların ücretleri aynı ölçüde artmadığında ücret­ler arasındaki fark daralıyor. Ye­ni işe başlayan bir çalışan ile on yıllık deneyime sahip bir çalışa­nın ücretlerinin birbirine yak­laşması, mesleki deneyimin ye­terince karşılık bulmaması anla­mına geliyor.

Sağlıklı bir ücret sisteminde asgari ücret en düşük yasal sınır olmalı; deneyim, uzmanlık ve ve­rimlilik arttıkça gelirler de yük­selmelidir. Bunun için fiyat is­tikrarının yanında yüksek katma değerli üretim, nitelikli istih­dam, kayıt dışılıkla mücadele ve ücret pazarlığı mekanizmaları­nın güçlendirilmesi gerekiyor.

Sonuç: Asgari ücreti değil, ücret yapısını konuşmalıyız

2027 Ocak ayında net asgari ücretin 35 bin TL bandında ola­cağını öngörüyoruz. Yüzde 25’in üzerindeki bir artış mevcut eko­nomik yaklaşım açısından sürp­riz olacaktır. Ancak asıl mesele açıklanacak zam oranından çok daha büyük.

Milyonlarca insanın asgari ücret ve ona yakın gelirlerle ça­lışması yalnızca bugünün geçim sorununu değil, geleceğin emek­lilik sorununu da büyütüyor. Kalıcı refah artışı için ücretle­rin genel seviyesinin yükselme­si gerekiyor.

Türkiye’nin hedefi, yalnızca asgari ücreti yükseltmek de­ğil, asgari ücretle geçinmek zo­runda kalan çalışanların sayı­sını azaltmak olmalıdır.

Çünkü bir ekonominin başarısı yalnızca en düşük ücretin kaç lira olduğuyla değil, çalışanların ne kadarının insanca yaşayabilecek bir gelire ulaşabildiğiyle ölçülür.